O tempo
é a hera
das coisas.
Sobe
sobre nós,
sobe
sobre o muro.
É a hera
e a sombra
das coisas.
Segue
sobre o claro,
segue
sobre o escuro.
O tempo
recobre
o mundo.
Sabe
sobre nós,
sabe
sobre tudo.
A era
das coisas
vem sempre.
Sobretudo
passa
sorrateiramente.
Publicado em 29 de janeiro de 2006 às 05:06 por briguet